" براساس این مطالعه ما کاملاً متقاعد شده ایم که یک وابستگی بین سرطان و آب کلرزده شده وجود دارد "
تیم پژوهشی دانشکده پزشکی ویسکانسین
افزودن کلر به آب آشامیدنی مان دراواخردهه 1800 شروع شد و تا سال 1904 استاندارد در تصفیه آب بود، و قسمت اعظم آن امروزه بدین صورت باقی مانده است. ماازکلراستفاده نمیکنیم زیرا سالمترین یا حتی موثرترین وسیله ضدعفونی کردن است، ما ازآن به این علت استفاده میکنیم که ارزان ترین است. علیرغم همه پیشرفتهای تکنولوژیکی ما، اساساً هنوز قبل ازنوشیدن آب در آن ماده شیمیایی رنگ برمی ریزیم. اثرات درازمدت آب آشامیدنی کلرزده شده به تازگی شناخته شده اند. برطبق نظر شورای کیفیت محیطی امریکا، " ریسک سرطان درمیان افرادی که آب کلر زده شده می نوشند 93 % بالاتر از میان افرادی است که آبشان محتوی کلر نیست."
دکتر جوزف پرایس یک کتاب کاملاً بحث برانگیز دراواخر دهه 60 تحت عنوان " کرونارها/ کلسترول / کلر" نوشت و نتیجه گیری کرد که " هیچ چیز نمی تواند این واقعیت غیرقابل بحث را نفی کند، علت اصلی آترواسکلروز و موارد موجود حاصل ازقبیل حمله های قلبی و سکته، کلراست." دکترپرایس بعداً ریاست مطالعه ای را به عهده گرفت با استفاده از جوجه ها بعنوان سوژه های تست، جایی که دوگروه ازچند صد پرنده درتمامی مدت معین تا بلوغ مشاهده شدند. به یک گروه آب با کلردادند وبه گروه دیگر بدون آن. گروه پرورش یافته با کلر، وقتی اتوپسی شد، مقداری بیماری قلبی یا جریان خون درهرنمونه نشان داد، گروه بدون کلر دارای هیچ شیوع بیماری نبود. گروه کلردارتحت شرایط زمستان، علایم بیرونی جریان ضعیف، لرزش، پرهای افکنده و یک میزان کاسته شده فعالیت نشان داد. گروه بدون کلرسریعتررشدکرد، بزرگتر شده و سلامت زیادی نشان میداد. این مطالعه بخوبی درصنعت ماکیان پذیرفته شد وهنوزامروزه بعنوان یک مرجع استفاده می شود. درنتیجه، بیشترتولیدکنندگان ماکیان بزرگ ازآب بدون کلر استفاده میکنند. " این یک نتیجه گیری عقل سلیم خواهد بود که اگرآب شیربطورمنظم کلری شده برای جوجه ها به اندازه کافی خوب نیست، درآنصورت احتمالاً برای ما انسان ها هم به اندازه کافی خوب نمی باشد! "
مقدار زیادی نگرانی های بخوبی یافت شده درباره کلر وجود دارد. وقتی کلربه آب مان افزوده شود، با دیگرترکیبات طبیعی ترکیب شده تشکیل تری هالومتان ها ( محصولات فرعی کلریناسیون)، یا THMs میدهد. این محصولات فرعی کلرتولید رادیکال های آزاد دربدن را کاراندازی میکنند، ایجاد آسیب سلولی کرده، و کاملاً سرطان زا هستند. " اگرچه غلظت های این سرطان زاها یا THMs پایین هستند، دقیقاً همین مقدارهای پایین است که دانشمندان سرطان عقیده دارند مسئول اکثریت سرطان های انسانی در امریکا می باشند." صندوق دفاع محیطی

منبع:

www.espadanaco.com

برگرفته از وبلاگ بهداشت محيط دانشگاه ابوريحان